What size you wear ?

Zawsze wydawało mi się, że znam swój rozmiar. No właśnie - wydawało się. Po ostatniej mojej wizycie w kilku sklepach zaczynam mieć wątpliwości... W jednej znanej sieciówce przymierzałam plisowaną długą spódnicę rozmiar XS - okazała się za duża (nie schudłam więc o co chodzi). W drugiej spódnicę o podobnym fasonie w rozmiarze 36 i ta tylko delikatnie odstaje. Na metkach rozmiar podany jako europejski, ale śmiem wątpić i zastanawiam się wg jakiego klucza przypisywana jest rozmiarówka do danego ubrania.

Już się przyzwyczaiłam, że w sklepach mamy wyszczuplające lustra, które mają zachęcać do zakupu poprzez sprawienie wrażenia, że wyglądamy szczuplej = ładniej ;-) Ale dlaczego jest taki bałagan w rozmiarach ? Może powinien powstać europejski, ale taki,  gdzie rozmiar w cm będzie identyczny w każdej podającej go marce. Polskie firmy również stosują różne tricki. Znana polska marka najmniejszy swój rozmiar 34 ma wymiarowo podobny do standardowej 36-ki... Klientki z pewnością są zadowolone - wciskając się zamiast standardowego 40 w 38. A to wszystko jest takie złudne, bo przecież nie zeszczuplały - chyba, że w świadomości firmy której modele zakupują.
Rozumiem też, że tunika o fasonie nietoperza w rozmiarze S będzie szersza, ale jeśli taki model pasuje na osobę noszącą rozmiar XL i jest jeszcze luźny to uważam przypisanie "small" za lekką przesadę.

Ten brak pewnej standaryzacji może trochę utrudniać zakupy internetowe. Dana rzecz może okazać się za duża lub za mała. Oczywiście są zwroty, ale ta cała procedura wiąże się z dodatkowym czasem i kosztami, których przecież chcieliśmy uniknąć decydując się na taką formę.
W przypadku butów raczej nie ma tego problemu - 38 to 38 a 36 to 36 wg europejskich wyznaczników. Oczywiście tutaj też jest rozmiar IT, FR czy US, ale w tabelach zawsze mam EU.

Nie wiem czy znowu się czepiam, czy kolejny raz źle trafiłam ? W dobie tak dużego konsumpcjonizmu martwi mnie chaos, który sprawia, że zakupy nie są już tak przyjemne jakie być powinny....


Zdjęcia: net

Fashion at the Spanish Embassy

Niektóre miejsca pokazów podczas Paryskiego Tygodnia Mody były owiane tajemnicą. Dostać się na nie mogli tylko zaproszeni goście, po otrzymaniu wcześniejszego zaproszenia. Hiszpańska projektantka Amaya Arzuaga "ukrywać się" nie chciała i postanowiła zorganizować pokaz swojej kolekcji na sezon jesień/zima 2012 w hiszpańskiej ambasadzie mającej siedzibę przy ulicy Georga V. Nie oznacza to jednak, że wejść mógł każdy chętny. Chyba nie było takiego pokazu w Paryżu, niezależnie od poziomu czy znajomości danej marki. Mając zasobny portfel również niczego nie można było zdziałać. Dzięki zbiegowi okoliczności i szczęściu miałam możliwość obejrzeć nie tylko propozycje projektantki, ale również piękne wnętrza ambasady.

Na początku trzeba było swoje odczekać przed bramą, potem już w środku czekały kolejne drzwi po otwarciu których witały wchodzących pałacowe wnętrza ambasady (na blogu GlamStylist oczywiście pojawią się zdjęcia). Miły Pan w zielonym garniturku częstował czerwonym winem Arzuaga, które umiliło kolejne czekanie przed wejściem na salę pokazową.

Uff - udało się wejść, zajmuję miejsce (które ostatecznie okazało się kiepskim wyborem....)

Po prawie godzinnym opóźnieniu usłyszeliśmy muzykę i zobaczyliśmy przechadzające się modelki. Moje ustawienie nie pozwoliło mi zrobić dobrych zdjęć - dlatego w celach opisowych pokazuję zdjęcia publikowane na znanym portalu modowym.

Kolekcja zaskoczyła mnie nie tylko formą i geometrycznymi wariacjami. Subtelna gra tkanin i kształtów z pewnością nie tylko zwróciła moją uwagę. Wysoko zaznaczona talia oraz dwu i trzy-tonowe kombinacje kolorystyczne przeważały w kolekcji. Kluczem były tutaj spódnice oraz sukienki midi i maxi. Przeważały beże, fiołki, bordo oraz odcienie czerni zaprezentowane na wełnie, szyfonie i innych tkaninach. Przyglądając się modelkom zadałam sobie pytanie dla kogo jest ta kolekcja. Dzięki zgrabnym drapowaniom, upięciom i przeniesieniu talii sukienki może nosić zarówno kobieta o pełniejszych kształtach jak i ta o sylwetce zbliżonej do męskiej. Wszystkie łączyła kobiecość podkreślona przez wykorzystany materiał czy wymyślny wzór.

Niesamowite wrażenia będą mi towarzyszyły jeszcze przez długi czas. Amaya Arzuaga nie jest tak rozpoznawalną marką jak Chanel, McQueen czy Balmain - nie zdziwiłabym się jednak gdyby i to zmieniło się po ostatnim pokazie. Projektantka ma swój coraz bardziej rozpoznawalny styl, nie pozostaje obojętna detalom i jakości wykonania. 

Wszystkich zainteresowanych odsyłam do Facebooka oraz stronę internetową Amaya Arzuaga na której wkrótce będzie można zakupić wybrane modele.

Zdjęcia: materiały prywatne, Amaya Arzuaga

Gala supports Paris Fashion Week

Paryski Fashion Week wspiera Gala, która codziennie dostarcza jej uczestnikom aktualne egzemplarze. Można tam zobaczyć zdjęcia z pokazów i imprez oraz przeczytać wywiady z projektantami i osobami związanymi z branżą.

W biurze PFW zainteresowani mogli wziąć program wszystkich show wraz z adresami miejsc oraz sklepów projektantów.

Będąc we Francji nie zaniedbałam sposobności zakupienia prasy modowej, która jest tam bardzo rozwinięta. Nie narzekam na ilość magazynów podejmujących tą tematykę w Polsce, ale cały czas mi brakuje profesjonalnych okładek. Wchodząc do kiosku z gazetami we Francji miałam ochotę wykupić wszystkie tytuły - niestety ograniczenia bagażowe skutecznie uniemożliwiły mi tą transakcję, ponieważ ekskluzywne magazyny najczęściej mają grubość naszych 3 Elle i trochę ważą ;-)

Z pustymi rękoma jednak nie przyjechałam - Vogue, L'officiel i Numero z interesującymi sesjami i reklamami czekają już na półce. Dodatkowo w marcowych egzemplarzach dołączono specjalne wydanie z modą dziecięcą. 

Postaram się wybrać kilka ciekawych sesji i w międzyczasie zaprezentować na blogu.

Zdjęcia: materiały prywatne

Anna dello Russo

Przybycie Anny dello Russo na każdy pokaz wywołuje chyba największe emocje i zamieszanie. Zawsze ubrana nienagannie, uśmiechnięta i bardzo sympatyczna.

Wczoraj w drodze na show Ricka Owensa, który odbywał się w dużym obiekcie sportowym Anna ubrana w czerni ze złotymi dodatkami i woalką na głowie przyciągała uwagę każdego.

Zdjęcia: materiały prywatne ( nie zgadzam się na kopiowanie ani ich rozpowszechnianie bez mojej zgody)

Who likes Mugler ?

Środowy wieczór zakończył pokaz Thierrego Muglera. Miejscem w którym ten wielki projektant dzielił się swoimi propozycjami na jesień/zimę 2012/2013 był miejski obiekt sportowy Gymnase Japy. Pomimo wieczorowej i chłodnej pory - tłumnie przybyli goście czekali na możliwość ogrzania się w środku ;-))

Kto lubi Muglera ? Widać na zdjęciach, chociaż szybki krok Anny dello Russo był trudny do uchwycenia...

Gymnase Japy w ciągu dnia przed pokazem

i wieczorową porą otoczone bramkami....

Anna "w biegu"

Niekwestionowani "królowie" wieczoru

Zdjęcia: własność prywatna

Paris Fashion Week and People

Od wtorku Paryż żyje modą. Już od 9:30 zaczynają się pokazy, a kończą o 21-ej ostatnim show.
Dostać się  i obejrzeć pokaz - bezcenne. Jeszcze nie miałam możliwości obejrzenia na żywo żadnego pokazu, "ratuję się" relacjami na style.com i innych dużych portalach modowych ;-))

Muszę przyznać, że na paryski tydzień trzeba być w dobrej kondycji - każdy pokaz odbywa się w innym miejscu co powoduje, że przy dużych odległościach nie ma możliwości zobaczyć wszystkich.

Moda to nie tylko pokazy wielkich marek - to również przybywający goście oraz obserwatorzy. Czasami swoimi kreacjami dorównują projektantom na których pokaz się właśnie wybierają ;-)

Poniżej moja relacja fotograficzna przed i po pokazie Guya Laroche.

         Były też polskie akcenty ;-))

Zdjęcia: własność prywatna (nie zezwalam na kopiowanie ani rozpowszechnianie bez mojej zgody)

Why the Polish Fashion costs so much ?

Projektantów mody w Polsce coraz więcej. Powinniśmy się cieszyć czy nie ? Jeszcze do niedawna uznałabym takie pytanie za retoryczne. Po przeczytaniu bardzo merytorycznego dialogu pod ostatnim postem Michała Zaczyńskiego zaczynam się jednak zastanawiać. Pod ocenę i wątpliwość zostały poddane szkoły, które kształcą przyszłych designerów nie radzących sobie później z podstawową terminologią, rozróżnieniem materiałów czy prostym rysunkiem. Dziwi mnie ten fakt i zrzucanie winy na słabe szkoły uważam za kiepskie wytłumaczenie. Jeśli ktoś myśli, że wszystkiego dowie się na studiach - to jest w dużym błędzie. Przekazanie dogłębnej wiedzy przez wykładowców z praktyką musiałoby wydłużyć całą naukę o dodatkowe semestry. Studia to 50%-70% potrzebnej nam wiedzy, resztę powinniśmy doczytać lub dowiedzieć się np: podczas stażu u projektanta, firmy odzieżowej itd.

Oczywiście można wyjść z założenia, że będzie się tylko firmowało swoim nazwiskiem kolekcję i zbędne są większe umiejętności, bo resztę zrobi za nas zatrudniony "rzemieślnik". Można - tylko nie wiem czy bez umiejętności managerskich, znajomości strategii marketingowych produktu
i przede wszystkim odpowiedniego budżetu taki projektant utrzyma się długo na rynku.
No właśnie - wspomniałam o pieniądzach. Mam wrażenie, że niektórzy mają ich niewiele i chcąc je pozyskać windują ceny swoich projektów prawie do poziomu liczących się marek na rynku światowym.
No bo jak można wytłumaczyć kwotę 400-600 zł za zwykły bawełniany t-shirt z autorskim wzorem, 1000 zł za proste jeansy czy 2-3 tys. zł za sukienkę o prostym kroju wykonaną z materiału nie kosztującego wielkich pieniędzy ?
Rozumiem, że każdy artysta ceni swoje dzieło - ale powinien przy tym panować nad swoim ego i dostosować ceny do realiów oraz rynku na którym oferuje produkt.

Tak samo jest z krytyką. W środowisku modowym krytyka kolekcji projektanta (formy, jakości i również ceny) traktowana jest prawie jak zniesławienie. Dlaczego ? Przecież projekty nie powinny być ludziom narzucone - powinny być przez nich zaakceptowane.
Nie trzeba od razu startować z "wysokiego c", żeby się sprzedawać. Większość twórców ma takie aspiracje, ale nierzadko na to potrzeba czasu i doświadczenia.

Mam wrażenie, że wielu nie słyszało nawet o takim pojęciu jak strategia produktu. A co z definicją progów cenowych i cyklu życia ceny ? To nie są  nazwy, które powstały dlatego, że komuś się nudziło. Przecież powinna być zachowana równowaga pomiędzy jakością wykonania outfitów a ich dostępnością, wkładem pracy projektanta, ceną czy grupą docelową.
Nie mówię o tym, żeby dokładać do interesu. Nikt tego nie chce. Apeluję raczej o rozwagę i obiektywną ocenę swojej kolekcji, jej wykonania i jej przyszłego klienta.
Dzisiaj w dobie tanich linii lotniczych już nie jest problemem wybranie się na 1-2 dniowe zakupy do Paryża, Mediolanu, Londynu czy Berlina i zakupienie kilku ubrań dobrych i bardzo dobrych marek w przybliżonych cenach do outfitów polskich projektantów.


Podsumowując - Chciałabym kupować więcej rzeczy sygnowanych polskim nazwiskiem i wspierać nasz rynek mody (chociaż wg niektórych go nie ma...) ale proszę - dajcie mi szansę !!!